"Bizim gibi çiftlik ırgatlığı yapanlar, dünyanın en yalnız insanlarıdır," dedi. "Ne aileleri vardır, ne de yerleri yurtları. Bir çiftliğe gelir, çalışır didinir, biraz para kazanır, sonra kente inip o parayı çar çur ederler. Ondan sonra bir bakarsın, kuyruğunu kıstırıp başka çiftliğe gitmişler.
Yaşamdan hiçbir beklentileri yoktur."
Hayatın şefkatli yanını bana sen öğrettin, sevgili Portuga. Bugün çocuklara misketler ve kartlar dağıtmaya çalışan benim, çünkü şefkat olmayınca hayatın pek değeri kalmıyor.
....
HOŞÇA KAL!