Herkes benliğinin ta derinlerinde ölümsüz olduğunu hisseder ve öyle sanır, birazdan son nefesini vereceğini bilse bile. Sürekli ölümü düşünüyor ve ona teslim olsak dahi, ölümden başka her şey anlaşılabilir, kabul edilebilir, gerçekleştirilebilir.
Şu saniye ebediyen yitip gitti, geri getirilemez olanın kimliksiz yığını içinde kayboldu. Asla geri gelmeyecek. Buna hem üzülüyor hem üzülmüyorum. Her şey biricik ve -anlamsız-
Neyiniz var? Ne oldu size şimdi?
-Yok bir şeyim, bir şeyim yok... Sadece kaderimin dışına çıktım... Artık nereye döneceğimi, ne yana koşacağımı bilmiyorum...