Huzursuz değildi. Uyku sıradında ne sağa sola dönüp durdu ne de rüya gördü. Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu.
Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.
Varoluşun temel talebiydi sevgi.
Sevginin nasıl ifade edildiğini görmüş, yüreği hoplamış ve ne kadar güzel, yüce ve muhteşem bir şey olduğunu düşünmüştü