İnsanlar alışkanlıkların içinde ikamet ederler, onların sağladığı tanışlığın ve korunaklılığın zevkine varırlar; böylece ikili hayata dair şu yorum mümkün olur: Aşk yalnız duygulardan değil, ortak alışkanlıklardan da oluşur.
Huzursuz değildi. Uyku sıradında ne sağa sola dönüp durdu ne de rüya gördü. Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu.
Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.