Hem bir acıyı anlatmak, onu iki kez yaşamaktır. Bir yara gibi. Deşildikçe acıtır. Ne diye anlatayım ki sana, ne diye aynı acıları yeniden yaşayayım ki.
Başımı dala doğru çevirdim.
"Xururuca!"
"Ne var?"
"Ağlamak kötü bir şey mi?"
"Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir, budala. Neden sordun?"
"Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim boş bir kafes..."