"Tabi olaylar gerçekte, mektubunda sunduğum kanıtlar gibi birbirine oturmaz, yaşam bir sabır oyunundan fazlasıdır; ama bu itirazla ortaya çıkan düzeltmeyle -ki bu düzeltmeyi tek tek ayrıntılarıyla ne anlatabilirim ne de anlamak isterim -bence gerçeğe öylesine yakın bir noktaya ulaşıldı ki, bu ikimizi de biraz yatıştırıp, yaşamayı ve ölmeyi kolaylaştırabilir."
Mektubun son cümlesi. Mektup aslında da böylemi bilmiyorum ama kitap sonunda sadece ismini yazmış. Franz'ı anlamak çok acı. Fazla hissetmek, derin hissetmek, olayların farkında olmak veya olayların farkında olacak zekaya sahip olmak belkide iyi bir şey değildir.