Baler Talu

‘Tam kendini seveceksin, Ölüyorsun.’
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
‘Tanrı yalnızlığı senden yaratmış.’
İPİ KOPMUŞ BONCUK Bir gün, "benim için şiir yazdın mı hiç" demiştin. Göstermiştim, "şu heves sensin, şu incinmiş gurur sen, şu utangaç aşk, şu Posta Caddesi'ndeki daktilo sesi, çocukların okul dönüşü sevinci sen." Kuşkuyla bakmıştın yüzüme. Kirpiklerim içime dökülüvermişti. Susarak büyümüş iki çocuktuk biz, kendisini sevmeyi bilmeyen. Yanımızda birisi olmadan sevincimizden utanırdık. Kaç hayat evimizde bizden çok soluk aldı. Sonra harfler girdi yoksulluğumuza. Sonra dünyanın bütün mazlumları. Elimde başkalarının rüyası, bir var oluş acısıydım önünde. Yazmaya, okumaya ayırdığım zamanlar senin de zamanlarındı. "Tenha gezen evliyam" dedim. "Ben gittim harf harf dağıldım / Sen tamamladın cümlemi."* Yüzüm bir gelecek atlası. Başım önde dönüyorum bütün yürüyüşlerden. Mavilik yitirdi hükmünü. İpi kopmuş bir boncuğum senden sonra. Bedeni olmayan bir zaman, odalarda. Canım ne kadar acıyorsa sözüm o kadar üşüyor. Ömür Hanım , Şahgülüm, Köroğlu’m... sana bir nefes olamayan şiirden de geçtim.
‘Kırk beş yıldır beni insan eden yüreğindeki o sabırlı merhamet Soğumasın diye bu sessizlikte Onların yerine de konuşuyorum seninle.’
SELVİNİN ALTINDA Limoni bir selvi diktim bağına Orada da bir hayatın olsun diye Nazmi elimden tuttu can suyunu verirken Güneş taşıyacak sana soğuk havalarda Gidip gelip yapraklarını öpüyorum Dallar uzanıp yaşlarımı siliyor Yüzüm gözüm toprağından bir dua Sen evsiz yapamazsın Alıp getiriyorum Ben ölmeden sana ölüm yok, bunu unutma Dünyanın bütün çiçekleriyle Bütün şarkılarıyla, şiirleriyle Murat damlası, acı salkımı çocuklarıyla Burada tutacağım seni.