Meçhul

Meçhul
@Golgede_kalan
Gökgürültüsü sessizliğini bozdu sonra. Sen irkildin, ben seni izledim. Korkudan güldün. Bulutlar dünyanın üzerine gecenin pelerinini çekmişti; simsiyah, huzursuz hem de ölümcül derecede güzel. Bakışların jilet gibi kesti ortamı. Yağmur başladı sertçe, camları döver gibiydi. Söyleyemediklerini yağmurun şiddetinden anlıyordum. Bir süre dışarıyı izledin. Ben seni izledim. Sonra ben baktım dışarıya. Sokakta biriken su damlalarını arabalar ezip savuruyordu. Ruhumu gördüm o su birikintilerinde. Sağa sola kaçışıyordu insanlar, ruhuma basarcasına. Tiksiniyordum onlardan.
Reklam
Bana baktın sonra, bir şey diyecektin belliydi. Dudakların kıpırdadı; vazgeçtin, gözlerini kaçırdın. Bir sigara yaktım. Umutların alevlenişini ve bir dumanda yok oluşunu izledim. Konuşmuyorduk. Zaten gerek de yoktu. Gözlerimiz konuşuyordu, duman konuşuyordu. Sonra nefes aldık. Aynı masadaydık; Aynı kül tablasını dolduruyor, Aynı havayı soluyorduk. Ama, aynı yerde bu kadar yakınken dünyanın en uzak iki noktasındaydık…
Kelimeler bitmişti , karşımda oturuyordun. Gözlerin bir yere takılı kalmıştı,nereye bilmiyorum. Birden irkildin,elin sigaraya gitti. Paketi açtın ,bir dal sigara aldın Dudaklarının arasına koydun sigarayı. Çakmak yandı yanmadı, dördüncüde oldu , ateş bile kararsızdı o an. Gözlerine baktım içinde bir şey yanıyordu.. Sigaradan ilk dumanı derince içine çektin , sanki beni de içine çektin. Dumanı üfledin hemen dışarı , yüzüme geldi ben de çektim. Yalan yok.. Ömrümde bu kadar güzel zehirlenmedim...

Meçhul

, bir kitap okudu
Puan vermedi·90 syf.·
2026 10. kitabı
Attila İlhan
8.1/10 · 4.888 okunma