Ebû Hüreyre (ra) şöyle buyurur:
"(Ashâb-ı kirâm arasında şu hakikati) duyardık:
Kıyamet gününde bir kişinin yakasına, hiç tanımadığı biri gelip yapışır. Adam şaşırarak:
« -Benden ne istiyorsun? Ben seni hiç tanımıyorum ki! » der.
Yakasına yapışan kişi ise:
« –Dünyada iken beni hatâ ve çirkin işler üzerinde görürdünde îkaz etmez, beni o kötülüklerden alıkoymazdın.» diyerek ondan dâvâcı olur.”
Bugün mü'minin vazifesi, en yakınlarından başlayarak gücünün yettiği ve sözünün geçtiği bütün insanları uhrevî yangınlardan korumaktır. Bu insanları kurtarmaya mecburdur, hattâ mahkûmdur! Zira mü'min, kendi kurtuluşunun, başkalarının kurtuluşuna hizmet etmekten geçtiğini bilen, diğergâm insandır.