Habib-i Hüda (s.a.v.) Efendimiz, hanımlar bahis konusu olunca özellikle dört hanımın ismini verir, onları cennet hanımlarının en üst seviyesini oluşturduğunu bildirir. Bunlar: Huveylid kızı Hatice, Muhammed kızı Fatıma, Imran kızı Meryem, Müzahım kızı Asiye'dir.
Yirmi altı yıla varan bir evlilik hayatını da, mutluluk duyguları eşliğinde geçirmiş, ikinci evlilik hayatının olabildiğince yaygın olduğu bu zaman dilimi içinde ikinci bir hanımı hiç düşünmemişti.
Rasulullah Efendimizin, hanımları arasında en çok Hz. Aişe'yi sevdiği konusunda kimsenin tereddüdü olmamalıydı. Ancak bütün sevgilerin, saygıların önünde yüzünün rengi solsa da, yanakları buruşsa da, dişleri düşse de "Solmayan bir gül" olarak kalacak olan bir Hatice hanım vardı. Ne derece genç ve güzel olursa olsun hiçbir hanıma duyulan sevgi ve saygı onun önüne geçemez, onu unutturamazdı.
Şu bir hakikat ki, bir insanı çok hatırlamak, ondan çokça bahsetmek, sevginin derecesiyle ilgili olurdu..
Kavuşamayınca hasret yüreği daha çok yakarmış. Yüreğimin yanacak yeri kalmadı Aksa'm.