Aylar da geçse, yıllar da geçse hayat, insana bıkkınlık verecek kadar uzun değildir.
"...söylediğimiz her söz bizi birbirimize yaklaştırıyordu..."
"Gezintimiz bir saatten fazla sürdü. En ufak bir yorgunluk hissetmeden, günlerce, gecelerce yürüyebilirdim böyle."
Her milletten insanın Doğu'nun limanlarında yan yana yaşadığı, dillerin birbirine karıştığı o çağ, eski zamanların bulanık bir anısı mıdır? Yoksa geleceğin bir belirtisi midir? Bu rüyaya sıkı sıkı sarılmış olanlar geçmişten kopamayanlar mıdır, yoksa gönül gözüyle geleceği görenler mi?
geleceği kuran, geçmişe dönük özlemlerimiz değil de nedir?