Gazze'de çocuk olmak, gelecek bir vakitte ölümü beklemekti.
Gazze'de bir çocuğun bisiklet pedalı çevirmekten evvel hayatta kalmanın yollarını öğrenmesi olağandı. Olağanüstü olan, zalimin bir çocuğun masumiyetinde yıkanamayacak, yıkansa da aklanamayacak kadar zalim olmasıydı. Zaten burada yollar da maviliklere değil, ölüm soğuğunda gri moloz yığınlarına çıkıyordu.
Ateşkes, Bir Süreliğine
Bilmem kaçıncı perde bitmişti de sahneden inmiş, yeniden rol değiş tokuşu yapmıştı âdeta Gazzeliler; sevinçten tüm acılarını bir anda unutuvermişlerdi
Gazze; evlat eliyle huzurevine bırakılmış bir anne kadar huzursuz, öyle yalnız, öyle perişandı.