Zaman içine işliyor insanın, neden boşa geçti? Bazen yetersiz geliyor insan kendine; toparlanmak için bir kitap, bir dokunuş, bir söz, bir... , ne ? Onu fark edersen doğrulup harekete geçeceksin ve yeni fikirlere gebe olacak zihnin.
Bir korku düştü canıma
Acep n’ola benim halim
Derman olmaz ise bana
Acep n’ola benim halim
Canım tenimden üzüle
Gitmek yararı düzüle
Bu suret nakısı bozula
Acep n’ola benim halim
Dünya donların soyıcak
Yuyucu tenim yuyıcak
İletip kabre koyacak
Acep n’ola benim halim
Eller gidip ben kalıcak
Kabirde yalnız olacak
Münkirle Nekir gelicek
Acep n’ola benim halim
Ne ayak tuta, ne elim
Ne aklım kala ne bilim
Cevap vermez ise dilim
Acep n’ola benim halim
Mezarda duru gelicek
Hak terazi kurulacak
Amelimiz görülicek
Acep nola benim halim
Dünyaya inanırsın
Rızka benimdir dersin
Niçin yalan söylersin
Çünkü sen dediğin olmaz
...
Dünyaya gelen göçer
Bir bir şerbetin içer
Bu bir köprüdür geçer
Cahiller onu bilmez
Gelin tanış edelim
İşin kolayın tutalım
Sevelim sevilelim
Dünya kimseye kalmaz
...
O gözler ve o kaşlar
O inci gibi dişler
O tenler ve o saçlar
Yılan, çıyan içinde
...
Bu dünyaya inanma
Vefasın bulam sanma
Ömrün veren ziyana
Çoğu pişman içinde