Goncagül Akyüz
@Gonca_Akyuz
Reklam
İnsan belli bir yaştan sonra artık hayatında yormayan insanlar ister. Küsmeyen, alınmayan, konuşmaya ve iletişime açık insanlar...
Diğer türlüsü yorar, tüketir.
Zamanla insan, herkesin aynı kalbe sahip olmadığını anlıyor. Kimin gerçekten iyi niyetle yaklaştığını, kimin sadece işine geldiği kadar yanında durduğunu sessizce fark ediyor. Her söze cevap vermenin gerekli olmadığını, bazı şeylerin açıklamadan da anlaşılabileceğini öğreniyor.
İnsanlara aynı iyiliği düzenli olarak yapınca artık senin görevin zannediyorlar.
Muazzam bir nankörlük.
Reklam