Kitabın son cümlesi şöyle idi:
"Zira insan dediğin dünyanın yalnızca canlılarda değil cansız nesnelerde de tekrar tekrardan ürettiği birçok formdan biridir; kuma,taşa ve suya çizilidir. Ve hayatın her zaman en önemli boyutu olarak algıladığım kasvetli, boğucu ölüm, su sızdıran bir borudan, rüzgârda çıtırdayan bir daldan, askıdan kayıp yere düşen bir ceketten öte bir şey değildi.