Deniz Özbay
@Govania
10 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Alice'in Gıda-Duygu İlişkisi Hakkında ÇıkarımıDuygu ve Düşünce
"Ben Düşes olduğumda," dedi kendi kendine (pek de umutla söylememişti bunu), "mutfağımdan içeri biber hiç sokmayacağım. Çorba bibersiz de güzel olur - belki de insanları böylesine öfkeli yapan şey yalnızca biberdir," diye devam etti; yeni bir kural keşfettiği için çok mutluydu, "sirke surat astırıyor, papatya kederlendiriyor... ayrıca... ayrıca arpa şekeri gibi şeyler de çocukları iyi huylu yapıyor. Keşke büyükler bunu bilse: O zaman şeker konusunda bu kadar cimrilik etmezlerdi..."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
22/11/63
Kitaba ilk başladığımda görmeyi beklediğim şey Epping, Kennedy ve Oswald üçgeninde geçen; polisiye elementleri de barındıran kovalamaca hikâyesiydi. Kitabın adı ve temel amaç ona yönelikti bir bakıma.
Başlarda şunu sorup duruyordum kendime: "Oswald'ı durdurmak, ne zaman odağımızın merkezi haline gelecek acaba?" Zamanla fark ettim ki ilk başta ön plana çıkarılan amaç sadece bir iskeletti. Asıl olay Jake'in geçmişi keşfederken zaman yolculuğunun gerçekleriyle yüzleşmesiydi. Yani amaca giderken izlediği yoldu, geçtiği süreçti.
Her bölümü ayrı bir keyif alarak okudum. Derry'nin gizemli havası epey ilgimi çekti. Jodie'nin sıcak ve dostane atmosferi Jake'in hayatına özenmeme sebep oldu. O kısımları okurken çok mutluydum. Mercedes ve Neely sokakları ise beni depresif bir havaya soktu. Sonraki kısımlar duygu cümbüşüydü zaten.
Sadie ve Jake ilişkisi bana öyle bir sindi ki aralarındaki en ufak tatsızlık çıkmaması için yalvarıyordum içimden. Verdiği kararlar yüzünden Jake'e az sinirlenmişliğim yoktur.
Beni duygusal olarak bu kadar etkileyen bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum. Bence azami hızla değil, sindire sindire okunması gerekiyor bu kitabın. Yeri geldiğinde Jake'in geçtiği süreç, eksikliğini çektiği şeyler, duygusallıkla yaptığı manevralar... Bunları içtenlikle algılamak için bu kitabın okunmak bir yana, yaşanması gerektiğini düşünüyorum. Bu durumda Stephen King anlatımıyla üstüne düşeni başarıyla yapmış bence.
Benim için önemli olan son bir tavsiye ile bitireyim. Kitapta bahsi geçtiği zamanlarda "In the Mood" müziğini dinlemek, bunu özellikle sonlara doğru artırmak; kitaptaki dans felsefesi ile bağınızı ciddi anlamda yoğunlaştıracaktır. Kitaptan sonra bile açıp duygulanabilirsiniz hatta.