Yazarın girişte de belirttiği üzere bu kitabın yazılma motivasyonu, 1945'te Japonların yaşadığı travmanın unutulmaması için elini taşın altına koymak. Bence kitap, amacını fazlasıyla yerine getiriyor. Hiroşima ve Nagazaki'deki faciaları, insanların hissettiklerini böylesine etkileyici ve insanın içine işleyen bir hikaye ile deneyimlemek; yaşananları herhangi bir haber metninden okumaya kıyasla daha iyi içselleştirmemizi sağlıyor.
Benim okurken ne hissettiğime gelecek olursak, kitabın gidişatı benim ruh halimi sanki kuyruğuymuş gibi ardında sürükledi diyebilirim. Yani yeri geliyor heyecanlanıyor, hüzünleniyor, dehşete düşüyordum. Hatta bazen okuyacağım sıradaki cümleye hazırlanmak için kitabı bir süreliğine elimden bırakmam gerekiyordu. Kendime gelmek için zaman gerekiyordu. Belki geçmişteki bazı yaşanmışlıklarımız bu tür tepkileri tetiklediğinden dozu bundan farklı olabilir ama eminim ki bu hikâyeden etkileneceksiniz ve ağzınızda hoş bir tat bırakacak.