Ve ben hâlâ anlamıyorum;
Bir insan gidince nasıl oluyor da
Gökyüzü eksiliyor,
Şarkılar kırılıyor,
Martılar sessizleşiyor.
Sen gittin.
Ama bazı yokluklar bitmiyor.
Gidişinle illegalleşti suskunluğum,
Kelimelerim saklanacak yer arıyor şimdi.
Yokluğunla içimde dizleri kanayan çocuk,
Bir daha hiçbir sokağa umutla koşmadı.
Düştüğü yerde büyüdü biraz,
Biraz da eksik kaldı.
Biz gibi...
Yakasından tutup yırttığım beyaz bir gömlek gibidir dünya; terzisini göremeden öldüğüm... Bir gülün gonca hâlidir acı; açar da şiir olur. Siz beni atarken kuyuya, hepinizi bu dünyaya gömdüm.