Sürekli yabancı yazarlar okuyan biri olarak, Livaneli’yi okumak bana evimdeymişim gibi hissettirdi.
Hikâye örgüsü o kadar tuhaftı ki, her olayda başka bir dünyanın içine girdim.
Ama asıl mesele son sayfayı kapattığımda başladı.
Kitabı kapattığımda şunu fark ettim:
Okuduğum hiçbir şeyi aslında sandığım gibi okumamışım.
Hiçbir kitap beni bu kadar ters köşe hissettirmemişti.
Kısacası son sayfadaki şaşkınlık ve yaşanan dram için bile okunur.