Demek ki faşistin Almanı da Türkü de aynıydı. İnsani hiçbir değerleri yoktu. Devleti korumak için yapılan her türlü eylem mübahtı. Devlet ne yaparsa yapsın, o da mübahtı. Çünkü devlet kutsaldı. Devleti yönetecek olan führerlerini de bir tür tanrı olarak görüyorlardı. Kudretli, cesur, bilge ve acımasız bir tanrı.
"Alman alfabesinde H sekizinci harftir. İki sekiz yan yana gelince Heil Hitler'in baş harflerini oluştururlar. Hatta 1888'i de kullanırlar..."
Hızla kafasından hesapladı zeki ressam.
"18, A ile H harfi, Adolf Hitler..."
"Kesinlikle... Hitler ve ona ait sembollerin kullanılması yasak olduğu için Neo Naziler bu sayıları kullanıyorlar."
"...Cemal'i ben öldürmedim. Onu severdim, insan sevdiğini öldürür mü?"
Acı acı güldü Yıldız.
"Öldürür. Hatta öldürülenlerin çoğu sevdiklerinin eliyle can verir..."
Annemin ailesi Sünni'ydi, babamınkiler Alevi, ama dinle hiç ilgileri yoktu. Onlar ahlaka inanırlardı. İyiliğe ve doğruluğa. Hayatta tanıdığım en dürüst insandı her ikisi de.