Neyin merakına takıldıysa zihnimiz, onun dünyasında var oluyordu gerçekliğimiz. Sorgulamak insanlaşmanın, insanlaşmak uyanmanın şartıydı ve sorgulayan biri, bir gün mutlaka ayağı kalkardı. İnsanlık bir gün mutlaka ayağı kalkacaktı! Kıyam-et zamanları yakındı.
İnsan bazen kendi kendinin en büyük düşmanı, çukuru, karanlığı, çıkmazı.
Tüm düşmanlarını yensen de kendin hep oradasın, aynaya baktığında hep kendi kendinin karşındasın.
Kendimizi nasıl yeneceğiz peki ?
Biraz yalnızlık, kendine bakabilme ve değiştirebilme cesareti, sonra tekrar yalnızlık, hayatın temiz yerlerine tutunma niyeti, biraz güneş, bebeklerin cennet kokusu, dost anlayışı ve Tanrının merhameti. En çok da bu