Gül Çaycı
@GulCyc
Psikolojik Danışman
Yüksek Lisans
İstanbul
İstanbul
37 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Karakonular
Seray Şahiner ile tanıştığım ilk roman bu. Arkadaşımın doğumgünü hediyesiydi. Açıkçası doğumgünü hediyesine uygun bir konusu yok ama okumayı seven biri olarak bu yazarla tanıştığıma sevindim.
Antabus ağır bir gerçekliği inanılmaz bir ustalıkla hafifletilmiş bir dille aktaran nadir romanlardan biri. Seray Şahiner dili çok iyi kullanmış. Ana karakterimiz Leyla’nın ağzından dökülen bu hikaye, kadına şiddetin, çaresizliğin ve toplumsal sessizliğin tam ortasında bile okuyucuyu zaman zaman acı bir gülümsemeyle baş başa bırakıyor. Dram asla abartılmamış. Aksi şekilde sade, yalın ve sokak diline yakın bir anlatımla sayfaları adeta akıyor. 112 sayfa boyunca elinizden bırakamayacağınızı düşündüğüm bu roman, en karanlık anlarda bile Leyla’nın keskin diliyle sizi güldürüyor, ardından bu gülüşün tam ortasında yüreğinize oturuyor. İşte bu dengeyi kurmak — trajikomik olmak, didaktik olmadan düşündürmek — yazarın büyük bir başarısı bence.
Reklam
Kitap, Antik Yunan’a dair felsefi ve bilimsel bilgileri okura sohbet havasında aktarmayı amaçlıyor.
İki kişi arasında geçen diyaloglar, ders anlatır gibi olmadan bilgi vermesi açısından etkileyici; sanki kapalı bir mekânda geçen sıradan bir konuşma, yavaş yavaş düşünsel bir yolculuğa dönüşüyor. Bu yönüyle kitap, bilgiyle hikâyeyi birlikte yürütme konusunda benim için özgün ve etkileyici bir deneme oldu.
Ancak asansörde kalmalarına rağmen dış dünyayla iletişime geçilmemesi ve kişilerin bir anda kimseyle doğru dürüst konuşmadan kurtarılması, hikayedeki inandırıcılığı zayıflatmış. Ayrıca Antik Yunan’a dair bazı kavram ve terimler beni biraz zorladı dili bazı yerlerde okumamı yavaşlattı diyebilirim.
Tüm bunlara rağmen, özgün anlatımı ve sohbet temelli yapısıyla kitabı genel olarak beğendim. Antik Yunanı sırası ile dönem dönem anlatması ve arada efsane ve mitlere de yer vermesi benim için kıymetliydi.
‘Mükemmel bir anarşist toplum mümkün mü?’ Ursula K. Le Guin romanını okurken kafanızda bu soru canlanıyor.
Romanda Anarres ve Urras gibi iki karşıt düzeni görüyoruz: biri mülkiyetsiz ve eşitlikçi, diğeri ise zenginlik ve sınıf farklarıyla dolu. Romanın güzelliği hiçbir sistemi mükemmel olarak sunmaması oldu benim için. Anarres, özgürlüğe inanıyor ama kapalı bir toplum hâline gelmiş; Urras ise zenginlik içinde ama adaletsizlikle boğuluyor.
Bilimkurgu olarak yazılmış ama aslında bize bugünü anlatıyor. Toplumların nasıl katılaştığını, iyi niyetle kurulmuş düzenlerin bile nasıl baskıcı olabileceğini gösteriyor.
Bülent Somay’ın da dediği gibi: Le Guin, okura “Hangi dünyayı seçersin?” diye sormuyor; “Her iki dünyayı da değiştirebilirsin” diyor.
Mülksüzler, yalnızca iki gezegenin hikâyesi değil; insanlığın özgürlük, eşitlik ve aidiyet arayışının romanı. Yazar okuyucuya tek bir doğru sunmuyor; aksine iki farklı sistemin de güçlü ve zayıf yanlarını göstererek sizi düşünmeye davet ediyor.
Çok beğendiğim bir roman oldu, okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
