“Delirmiş Adamlar Bibliyografyası diye bir şey olsa derleyeni mutlaka ben olurdum. Annesini erken yitirmiş adamların hikâyelerini biriktiriyorum. Mağlup adamların anılarını saklıyorum. Öksüzlüğün erkeni geçi olmaz çünkü. Ben annemi ilkokul kapısında beklemeye devam edeceğim önümüzdeki kırk yıl. Annemi özlemeye devam edeceğim.”
“Doz aşımı diye bir şey vardı bu yer kürede. Sohbetler bitiyordu. Sevinçler bitiyordu. Güzellik bitiyordu. Görüyordum. Çok güzel çürüyorduk. Sonuçta insan insanın küf kokusuydu. Hepsi bu.