…Sonsuza kadar. Ama merkez neydi? Bir fikir ya da tek bir insan mı? Stalin örneğin? Yoksa insanlardan tamamen arınmış, tertemiz, daha iyi bir dünya inancı mı? Günün birinde kafa diye bir şey kalmayacaksa bu inanç kimin kafasında kendine yer bulacaktı?
Hayır, gençlik, gençliği boşa harcamak, yılların geçmesini beklemek, sonra da günün birinde başkalarının çoktan giyip eskittiği yaşlılık denen paçavraya bürünmek olamazdı artık. Gençlik, eskilerin hataları yüzünden yıpranmak değil, dünyanın henüz görmediği yeni bir dünya için kendini harcamaktı.