Gül
@Gulbilgen
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fakat yoksul çocuklarının hiçbir değeri yoktur.
Köylülere saman! İşçilere kömür! Yol işçilerine kuru toprak! Serserilere para! Bize de kelimeler! Nesnelerin bir başka çırpınışı olan kelimeler.
"Tanrı'nın, iki hırsızın arasında çarmıha gerilen dilencilerin tanrısının neden bunca pırıltıya ihtiyacı olduğunu, onun papazlarının neden bunca şatafata ihtiyaç duyduklarını anlayamıyorlardı, içlerini sıkıntı basıyordu bazen. Yoksulların tanrısı niçin böyle tuhaf biçimde zenginlerin tarafındaydı, sürekli zenginlerle birlikteydi? Her şeyi bırakmak gerektiğini niçin her şeyi almış olanların ağzından söylüyordu?"
evet Tanrı'dan ilhamını alıyordu fakat Tanrı yaranın ta kendisiydi, onunla ilişkimiz belirsiz, 'hüsran ve uyuşuklukla kararmış kağıt tomarıydı.' "