Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Özgürlüğü sevdim, ona duyduğum sevgi, insanların haksızlığa ve alçaklığa tutsak edildiğini öğrendikçe daha da büyüyordu: halk yığınlarını bilgisizliğe mahkûm edenlerin biçimlendirdiği, sonu gelmez cehaletin yükselttiği, kölelerin de dudaklarıyla parlattığı o korkunç putlara insanların boyun eğdiğini gördükçe de özgürlüğe olan tutkum yoğunlaşıyordu.”
“hayatını düş tiyatrolarında geçirmeyen kişi, o hayatın kölesidir.”
“Dedim ki ona: ‘Kimim ben, ey Bilgelik, nasıl geldim bu korkunç yere? Nedir bu büyük arzular, bu sayısız kitap, nedir bu tuhaf resimler? Güvercin uçuşu gibi geçip giden bu düşünceler nedir? Gönlümün dizelere, zevkimin nesre döktüğü bu kelimeler de nedir? Hüzün verici, sevindirici, ruhuma sarılan, kalbimi tedirgin eden bu sonuçlar ne? Bakışlarını bana dikip ruhumun en gizli yerlerine dalan, ama acılarıma aldırmayan bu gözler nedir? Hayatıma ağlayan ve küçüklüğümü yineleyip duran şu sesler nedir? Gönlümün hevesleriyle oynayan ve duygularımla alay eden, dün yaptıklarını unutan, bugünün sıradanlığından memnun, yarının yavaşlığından tiksinen bu gençlik nedir? “
“Sonsuzluk sadece aşkı saklayıp korur, çünkü aşk ona benzer.”