Feraye

Feraye
@Gulerdin_
Jîyana te çîroka te ye, baş binivîse..
Gece günü, gün güneşi arar Olmazların büyüsü sarılı her yan Bir bilinmezlik ipine tutuklu Hayal ile cezbolur, meftun olur Kıymet bilmez isen Bahçe-i gül sana çöl Gören gözüne iner perde Bilsen.. Görsen.. Açar çiçekler uyur böcekler Bir kuşun cıvıltısında titrer gönüller Dil ne bilsin susmaz ki söyler Can'ına zincir mi vuruldu? Feraye
Şiir
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ayette de geçtiği üzere insan bazen 'keşke toprak olsaydım ' diyeceği/dediği anlar yaşar. Bir hiç olmak arzusuyla ah eder. Bir yanı sonsuzluğu delice ararken bir yanı da sonlu bir noktada bitmek ister. Bir yaprağın düşüşünde ölümü hatırlar, bir dalın yeşermesinde ise yaşamı. Nedir bitmek bilmez bu çelişki? İnsanı bu gergefin boğuntusuna sürükleyen şey, hayat amacını bulamamak olabilir mi diye düşünmeden edemiyorum bazen. Ya da hesabını verebileceğin bir dünyayı yaşamak istersin de çürüttüğün, yaşayamadığın bir hayatın hesabını verememek çaresizliği mi bu döngüde mahsur bırakır? Bilemiyorum.. Feraye
İnsan ve Duygular
Evin yolunu arar gibi Annem saçlarımı tarar gibi ...
İnsan ve Duygular
Bazen hakkın yoktur gibi ne duyulmaya ne de anlaşılmaya. Bir ot gibi durman gerekir bir suskunluğa bir yokluğa. İnsanı çürümeye zorlayan nedir? Bir taştan fidanı bitiremezsin, bazen anlayamazsın, çözemez, onaramaz yada iyileştiremezsin muktedir gücün bir hikmeti vardır der susarsın. Her susuş bir şey götürüyor insanın içinden. Her kavgada bir yara alır ve her kalp kırıklığı döngüsünü bitirmenin temennisinde olur. Hangi hengamede duyulur kalbin çığlıkları.. hangi . Bazen kalem yetmez, sesi olmaz ruhunun, cılız kalır ve sen o derin hal boğuntusuyla uykusuz bir geceye daha mahkum olursun.. Feraye
İnsan ve Duygular
Terk ettiğim yollar dolusu yorgunum..
Ağıtlar şehri yüreğim.. Bu kadar kolay mı vazgeçerdi insan? Gözlerinde mi boğulurdu çaresiz? Ellerini mi beklerdi? Zaman nasırlı bir zırh gibi, Ağıtlar şehri yüreğim.. Terk ettiğim yollar dolusu yorgunum. Arzu Alpdeğer
Şiir