Ezgi kayar
@Gulezgi
"İnsan,onurunu bir toplama kampında bile koruyabilir"
“Senin yerinde teyzem olsun çok isterdim, biliyorsun."
Bunu duymak canımı yaksa da şaşırtmadı.
"Ama sana telgraf gönderdiğim gün kız kardeşim olduğun için hiç bu kadar sevinmemiştim."
Gözlerine bakınca Radha bakışlarını benden kaçırmadı.
"Senin her şeyi yoluna koyacağını biliyordum."
Kayınvalidem bana sevgimi bu şekilde göstermeyi öğretmişti. Kelimeler ya da dokunuşlarla değil, insanları iyileştirerek...
O an annemin sesi kulaklarımda yankılandı: İtibar bir kez kaybedildi mi geri kazanılması zor olur.
Bir gün kayınvalidem bana doğum kontrol çayı yapmayı öğretti. O an bu çayın bir kadının hayatını değiştirebileceğini fark ettim: Kadınlar bu düzenin kurbanı olmak yerine artık kendi hayatlarını kendileri kontrol edebilirlerdi.
Doğum kontrol bitkileriyle dolu poşetleri yapmayı öğretirken kayınvalidemin bana ne dediğini hatırladım. O zaman on beş yaşında bir yeni gelindim. "Bu kadınlara nasıl hayır
diyeyim, kızım?" demişti. "Toprakları çorak. Tahıl ambarları vergiler yüzünden arazi sahibine bağlı. Onları evde bekleyen bebeklere bakacak güçleri de gidecek kimseleri de yok."