GuLgul
@Gulgul97
66 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Bir zamanlar hiç çocuğum yoktu ve sekiz tane fikrim vardı. Şimdi sekiz çocuğum var ve tek bir fikrim yok."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir trafik ışığında başlayan ve kısa sürede tüm şehre yayılan beyaz körlük salgını üzerinden ahlakı, korkuyu ve çaresizliği sorgulatan oldukça güçlü bir hikâye anlatıyor. Olaylar ilerledikçe insanların zor koşullar altında nasıl değişebildiğini görmek bazen şaşırtıcı, bazen de oldukça rahatsız ediciydi.
Saramago'nun anlatım tarzı ilk başta alışılmadık gelebilir. Noktalamanın az kullanılması ve diyalogların farklı aktarılması nedeniyle ilk sayfalarda adapte olmak biraz zaman aldı. Ancak hikâyenin içine girdikçe bu anlatımın akıcılığına kapılmamak mümkün değil.
Karakterlerin isimlerinin olmaması da kitaba ayrı bir derinlik katmış. İlk kör, doktorun karısı, siyah gözlüklü kız gibi ifadeler, karakterleri tek tek değil, insanlığın bir parçası olarak görmemizi sağlıyor.
Özellikle herkesin kör olduğu bir dünyada görmeye devam eden doktorun karısının yaşadıkları hikâyeyi benim için daha da etkileyici kıldı.
Kitap boyunca iyilik ve kötülük, vicdan ve bencillik üzerine sık sık düşündüm. Körlük aslında sadece gözlerle ilgili değil; bazen görmeyi seçmediğimiz şeylerle de ilgili gibi hissettirdi.
Yazardan okuduğum ilk kitaptı ve kesinlikle son olmayacak. Saramago'nun anlatım tarzı ve yaptığı gözlemler beni fazlasıyla etkiledi.
Distopik hikâyeleri sevenler bu kitaptan çok etkilenir.
Bazı kitaplar hikâyesinden çok düşündürdükleriyle akılda kalıyor. Gece Yarısı Treni de benim için böyle bir kitaptı.
Kitabı okurken ister istemez kendi seçimlerimi ve hayatımda verdiğim kararları düşündüm. Hepimizin zaman zaman "Acaba farklı bir seçim yapsaydım ne olurdu?" diye sorguladığı anlar vardır. Bu kitap da tam olarak bu duygunun etrafında ilerliyor.
En sevdiğim yanı ise, insanı sadece geçmişe değil, sahip olduklarına da dönüp bakmaya teşvik etmesi oldu. Bazen elimizdeki güzellikleri fark etmeden hep başka ihtimalleri düşünüyoruz. Oysa mutluluk, belki de yaşadığımız hayatın içinde saklıdır.
Akıcı anlatımıyla kolay okunan, yer yer duygulandıran ve düşündüren bir kitaptı. Bu tarz hikâyeleri sevenlere tavsiye ederim.
Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük."
"Gören körler mi?"
"Gördüğü halde görmeyen körler.
