Əvvəla, İ. Şıxlının yaradıcılığının məndəki yeri tamam ayrıdır. Kitaba gəldikdə isə Cahandar ağanın timsalında müsbət və mənfi tərəflərin işıqlandırılması, yuxarı təbəqənin özbaşınalığı, cəhalət, din adı altında əhalinin dolandırılması əsərin qısaca məzmununu təşkil edir. Müəllimlərin təhsil uğrunda ölümün gözünə dik baxmalarını demirəm hələ. O müəllimlər ki, həps olunan zamanda belə şagirdlərinə kitab bağışlayırlar! O müəllimlər ki, ədalətsizlik, hərc-mərcliklə kəskin şəkildə mübarizə aparırlar!
Mərdliyin, birliyin ön plana çəkilməsi isə oxucu qəlbini riqqətə gətirir. Ümumən, kitabı bəyəndim.
Kim nə deyir-desin, öz Ədəbiyyatımızın dadı başqadır da!