Nitekim insanlar kendilerini nükleer silahlarla yok etmeyi başarırlarsa tüm diğer hayvanların insanlardan daha zeki olduklarına dair bir savunma yapılabilir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsandan üstün ilahi varlıklar beklentisi genellikle bir güç hiyerarşisi ifade ediyor olup bir zeka hiyerarşisini temsil etmemektedir.
Yok olmak ana kuraldır, hayatta kalmak istisnadır.
Eğer her mikro-saniyede, her mikro-anda evren, olguların değişik şekilde geliştiği evrenlere bölünüyorsa ve eğer aynı zamanda başka doğa kanunları ve başka sabit değerlere sahip müthiş engin ve belki sonsuz sayıda başka evrenler ağı varsa, böyle bir durumda varoluş durumumuz pek de büyütülecek bir şey değil gerçekten.
Nasıl oluyor da herşey böylesine düzgün işliyor ve tam anlamıyla farklı evrenler düşüncesi insanın aklını kurcalarken yaşam mümkün olabiliyor?