Gülsim Horan

Gülsim Horan
@Gulsimhrn
Evrende kendisine ayrılan yeri bulmaya çalışan bir garip yolcu...
1 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Yol Notları
Ben zerreydim kâinatın içinde... İçimde kâinat zerre...
Reklam
Kadın
Ben eşitliğe inanmıyorum. Kadın erkekten üstün bir varlıktır. Ben daha on sekizli yaşlarımdayken “ben kimim” sorusunu kendime sorduktan ve cevabını aldıktan sonra, hiçbir erkeği kadından üstün görmedim. Ve “kadın diğer meselelere dair bir mücadele vermeden önce kendi statüsünü geri kazanmalı” fikrini savunmuşumdur hep. Bana feminist diyen, erkek düşmanı diyen olur zaman zaman. “Ben kimseye düşman değilim. Sadece kim olduğumu öğrendim” Diyorum. Bize dayatıldığı gibi, kadın erkeğin varlığına armağan falan değil. Aksine; Yaratıcı kadını, evrenin bir parçası olan insan varlığını sürdürmek için yaratıcılığına ortak olarak görevlendirdiği üstün bir varlık… Erkeği ise ona yardımcı olması, yani hizmet etmesi için yarattığını düşünüyorum. Benim şu sıralar kendime sorduğum, kısmen de cevabını bildiğim “ne oldu da roller değişti? Ne zaman değişti? Biz kadınları kendi muhteşem varlığına kör eden şey nedir? Kadın neden kendinin farkında değil?” Sorusu…
Gülsim Horan derki;
Yalnızlık yeryüzüyle tanımlanamaz. Yalnızlık gökyüzüdür... Peki sizce neden?
...Ama biliyordum ki, ölenle ölünmez! “Ölüm yalnız yenilen bir yemektir.” Tadını öğrenenlerin payına düşen suskunluktan biraz çaldığımı itiraf etmeliyim. Ölüm… bakmayın siz ölümü aklımdan geçirdiğime, ölüm lükstü bana. Bana kalan, yüreğimin ateşinde dibi tutmuş bir helva ve bir çığlığın ortasındaki düğüm ki o yaşamdır! Yaşamak, alınan soluk mu sadece? Öyleyse yaşam tüm şiddetiyle devam etmekteydi. Sorular durmadan rengini değiştirmekteydi. Siyahtan beyaza doğru. Aslında, pembeden siyaha doğru!..
Yol Notları
"Elimde bir sihirli değnek olsa" diyorum zaman zaman. "Neleri değiştirirdim geçmişe dair?" Cevap, "çok şey" Oluyor önce. Sonra düşünüyorum, "beni ben eden ne var?" diye. Sonuç "yaşadıklarımın toplamı" çıkıyor... Yani yaşamımdan bir şey eksilseydi, bende birşey eksik kalacaktı. Ben yaşadığım herşeyin toplamından oluşan bir sonucum... Süreçten memnun olmasam bile sonuçtan memnunum. Ama "bu yolda öğrendiğin en önemli şey nedir?" diye sorarsanız. Etrafında çokca insan olsa bile insan tek başınadır... Asla gerçek bir tamamlanma duygusuna eremez. Tabiat buna izin vermez. Zira; Yaratıcı insanda kendisi için bir yer ayırmıştır.! Ve insan bu gerçeği farkettiğinde, "Herkesten azade edilmiş, tek kişilik yolculuğun aslında yalnızlık olmadığı" sonucuna varır... Sonuç; Tek başınalık yalnızlık değildir... Aslında, tek başınalık Hürriyet'in ta kendisidir... Gülsim Horan
Reklam