Ey dağların, denizlerin öbür tarafındaki insanlar, siz ki mavi göğün altında yaşıyorsunuz,savaş neyinize gerek? Ben toprağım , bana bakın! Bakın herbiriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza, beni işlemininize! Sabah izine bir çekirdek, bir tohum tanesi atın , size yüz katını vereyim,küçük bir fidan dikin kocaman bir çınar vereyim! Evler kurun, temel olayım ! Üreyin,çoğalın, hepinize güzel bir barinak olayim! Derinim yükseğim,büyüğüm ucum bucağımda yok...
Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevredekilere karşı davranışlarımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.