Hilalbookdiary
@Gulsum012
Şu anda okuduğu kitap
Büyükler sayıları sever. Onlara yeni bir arkadaştan bahsettiğinizde size asla işin aslını sormazlar. Hiçbir zaman, "Sesinin tonu neye benziyor? En sevdiği oyunlar hangileri? Kelebek koleksiyonu yapıyor mu?" demezler. "Kaç yaşında? Kaç kardeşi var? Kaç kilo? Babası ne kadar kazanıyor?" diye sorarlar. Sadece bunları bildiklerinde arkadaşınızı tanıdıklarını sanırlar. Eğer büyüklere, "Pembe tuğladan, pencerelerinde sardunyalar ve çatısında güvercinler olan çok güzel bir ev gördüm," derseniz o evi hayal etmeyi beceremezler. Onlara, "Yüz bin franklık bir ev gördüm" demek gerekir. O zaman, "Ne kadar güzelmiş!" diye bağrışırlar.
Ne zaman bana biraz aklı başında gibi görünen bir büyükle karşılaşsam, ona hâlâ sakladığım bir numaralı resmimi göstererek üzerinde bir deneye girişiyordum. Gerçekten kavrayışlı biri mi anlamak istiyordum. Ama her seferinde bana verdiği cevap şu oluyordu: "Bu bir şapka.” Ben de o zaman bu kişiye artık ne boa yılanlarından ne balta girmemiş ormanlardan ne de yıldızlardan bahsediyordum. Onun seviyesine iniyordum. Ona briçten, golften, siyasetten ve kravatlardan bahsediyordum. Büyük de bu kadar makul biriyle tanışmaktan pek memnun oluyordu.
Büyükler hiçbir şeyi kendi kendilerine anlamaz; onlara sürekli açıklamalar yapmak da çocuklar için son derece yorucudur.
Bunun üzerine büyükler anlayabilsin diye boa yılanının içini çizdim. İlla ki açıklamak gerekir ya onlara.
Bütün yetişkinler başta çocuktu.
(Ama bunu aralarından pek azı anımsıyor.)