Kuzenimi de kaybettik. Hicbir şey artık umrumda değil. Daha 1 hafta önce annemlerle falan oturmuşlardı beni böyle mutlu hatırlayın hep demiş. Birkaç gün önce ailesinde huzuru düzelsin diye hatim indirdik. Meğer ölümü içinmiş... Ben artık ne konuşmak istiyorum ne yürümek istiyorum ne nefes almak istiyorum. Artık takatim kalmadı yaşama isteğim kalmadı. Ama gülüp eğlendiğim sırrımı verdigim ablam yok o yüzden tükenmiş hissediyorum. Ağlayamıyorum bile kurudu o kadar ağlamaktan