Gümella Cabbarova
@Gumella
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Elə indicə, əhvalımın pis olan vaxtı kitabxanamdan gözümə bir kitab sataşdı, düzdü filminə bələd idim az-çox, amma kitab rəfimdə olmasına baxmayaraq, oxumamışdım, düzü səhv etdiyimi düşünürəm
Kitabı açdım, ilk 50 səhifəni birnəfəsə oxudum.
Qısaca kitabı oxuyarkən hiss etdiklərimi deyəcəm…
Ən çox İzmirin monoloqları xoşuma gəldi. Danışığı elə səmimidi ki, adamın üzündə istər-istəməz təbəssüm yaranır. Nə artıq romantikdi, nə də soyuq. Laubalı-zarafatcıl, amma yerində dərin. Xüsusilə Egeyə yazdığı ilk mesajlar, o “səni tanımıram, amma darıxıram” tipli cümlələri... Oxuyanda gülümsədim. Sözün düzü, çoxdan belə səmimi dialoq oxumamışdım.
Kitabın ab-havası qəribə hüzurludu. Məsafə 3391 km olsa da, yazışmalar o qədər canlıdı ki, məsafə hiss olunmur. Qısa-qısa mesajlar, real söhbət kimi axır. Başım qarışıq idi, amma bu 50 səhifə məni sakitləşdirdi. Beynimi dağıtdı. Oxuyanda dincəldim.
Mövzu olaraq xoşuma gəldi ki, iki insan bir-birini görmədən bağlana bilir. Sözlə, hisslə yaxınlaşırlar. İzmirin Egenin susmağından belə məna çıxarması, detallara fikir verməsi kitaba dərinlik qatır.
İlk 50 səhifə üçün deyə bilərəm: Türk dilində olmasına baxmayaraq, dil yüngül, axıcıdı. Ruh halı pis olanda belə, oxuyub hüzur tapmaq olur. İzmirin replikaları isə kitabın ən işıqlı tərəfidi. Məni gülümsətdi, o bəsdi.
Davamını oxumaq üçün səbəb verdi.
