Günay Solak
@GunaySolak
Gerçek empati, insanların neler hissettiğini bilmekten daha fazlasını içerir ve ayni zamanda bu duygularla uyumlu olma/bu duygulara bürünme becerisini gerektirir(Dalai Lama ve Ekman, 2008). Örneğin; sosyopatlar bir insanın duygusal zayıflıklarını okumada mükemmel bir iş çıkarabilir ancak başka bir insanin duygularıyla uyumlu olma/duygularına bürünme becerisine sahip olmadan bu duyguları bilmek bağ kurmanın değil, yıkıcılığın bir aracı olur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Duygusal olarak olgun insanlar, iyi gelişmiş empati ve dürtü kontrolü becerisine sahiplerdir. Duygusal zeka sayesinde rahattırlar, kendi duygularında dürüsttürler ve diğer insanlarla iyi geçinirler.(Goleman, 1995) Diğer insanların iç yaşantılarıyla ilgilenirler ve başkalarıyla duygusal yakınlık kurarak samimi bir şekilde bir şeyler paylaşmaktan zevk alırlar.Bir problem olduğunda çözmek için diğer insanlarla doğrudan iletişime geçerler.(Bowen, 1978)
Olgunluğu tanımlamakPsikoloji
'Duygusal olgunluk' bir kişinin başkalarıyla derin duygusal bağlar kurarken aynı zamanda nesnel ve kavramsal olarak düşünme becerisine sahip olduğu anlamına gelir. Duygusal olarak olgun insanlar bağımsız şekilde görevlerini yerine getirirken hem derin duygusal bağlar kurabilir hem de günlük hayatlarına sorunsuz bir şekilde devam ederler. İstedikleri şeylerin doğrudan peşinden giderler ve bunu başka kişileri sömürmeden yaparlar. Kendi hayatlarını kurarken aile ilişkilerini bundan ayrı tutarlar.(Bowen, 1978) İyi gelişmiş bir benlik duygusuna (Kohut, 1985) ve kimliğine (Erikson,1963) sahiptirler ve en yakın ilişkilerinin değerini bilirler.
Duygusal olarak olgunlaşmamış ebeveynler çocuklarının özsaygısı ve yetişkinlikteki ilişkileri üzerinde yıkıcı etkiler yaratabilir. Bu etkiler,ailenin olgunlaşamama seviyesine baglı olarak daha hafif ya da daha ağır olabilir. Ancak net etki aynıdır:Çocuklar kendilerini duygusal olarak keşfedilmemiş ve yalnız hissederler.Bu durum, onların çocuklarının kendi sevilebilirlik duygusuna da büyük zarar verir aynı zamanda başkalarıyla duygusal yakınlık kurma konusunda aşırı dikkatli olmalarına neden olabilir.
Maalesef, duygusal olarak olgunlaşmamış ebeveynler, çocuklarına ihtiyaç duydukları derin duygusal bağı sunmak için gerekli olan yakınlığı göstermekten çok rahatsız olurlar. Çocukluk dönemindeki ailesel ihmal ve reddediş, yetişkinlik dönemindeki özgüveni ve ilişkileri olumsuz etkileyebilir çünkü insanlar eski ve işe yaramayan kalıpları tekrarlarlar ve mutlu olmadıkları için kendilerini suçlarlar. Bir yetişkin olarak elde ettikleri başarılar bile yaşamlarının ilk yıllarındaki ailesel kopukluğun etkilerini tamamen silmez.