Gürcü
@Gurcuu
Şu anda okuduğu kitap
Sevgi verildiğinde, geriye verecek başka bir şey kalmaz, veren kişinin kendisi bile.. Sen kendini verdin, peki şimdi sen neredesin? Dönüşeceğin müziği duyabiliyorum. Önceki gün, kalbin bana kapalıyken sesini duydum. Akıl şimdiyi bilir ama kalp için gelecek aynı zamanda şimdidir.
Sadece doğal bir biçimde ve amaçsız devam et. Yakında orada olacağım.
Sonuna kadar, en küçük noktasına, en gizli köşesine kadar ruhumu görüyorsunuz ve bunlar size yabancı gelmiyor… değil mi?
Dünyada şimdi onunla yan yana bulunmamamız kadar mantıksız ve lüzumsuz ne vardır acaba?
Tesadüflerin oyuncağı olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?