Zannediyorsun ki, hepimiz birer makineyiz ve evvelden kurulduğumuz gibi işleriz. Bir yerde bir bozukluk oldu mu, derhal orayı söküp atmak lazım!.. En kuvvetli insanın bile bazen ne kadar zayıf anları, istediğinin tam aksini yapmaya mecbur olduğu dakikaları bulunduğunu nasıl inkâr edebiliriz? Böyle hadiseler hiç kimseyi olduğundan daha fena, yahut daha iyi yapamaz!
Sevgi aynı zamanda ateştir, serin bir ateş. Yine de içinde yanmak zorundayız çünkü aynı zamanda arındırır da, sadece arındırmak için yakar. Cürufları yakarak geriye saf altını bırakır. Aynı şekilde benim sevgim de ıstırap verecek çünkü seni yeniden yaratabilmek için tahrip etmek istiyorum. Tohum çatlamalı yoksa ağaç nasıl doğacak? Nehrin bir sonu olmalı yoksa okyanusla nasıl birleşecek? O nedenle bırak ve öl yoksa kendini nasıl bulacaksın?