Herkese merhaba
Gününüz nasıl geçti..
New York'dan Buenos Aires'e giden bir gemide geçiyor olay. Nazi döneminde hücrede işkence çeken bir adamın, askerin paltosunun cebinde bulduğu satranç kitabıyla satranç oyununu öğreniyor. Daha sonra gemide dünya şampiyonu ile karşılaşıyor ve satranç oynuyorlar...
Zweig'in kalemine bayılıyorum zaten. Orada yaşatıyor bizi, okumuyoruz da izliyoruz sanki. Psikolojik tahlilleri oldukça yoğun olan bir eser. Dr.B.'nin karamsarlığı, ümitsizliği, yalnızlığı, yaşadığı duygu yoğunluğu ve içinde bulunduğu (onun tabiriyle) "hiçlik" harika bir şekilde okura aktarılmış.
Bildiğim kadarıyla bu kitap, yazarın son eseri ve bu kitabı yazdıktan sonra intihar ediyor. Bu da kitabı daha mühim kılıyor.
Sayfa sayısı bakımından kısa olmasına rağmen akılda kalıcı ve etkileyici. Okumak isteyen herkese tavsiye ederim
Ktapla kalın
Sevgiyle kalın..
Şimdiden herkese keyifli okumalar
Kadın bana gülümsedi – bu dünyada hâlâ içtenlikle gülümseyebilen insanlar kalmıştı..
Muhtemelen kitabı hemen elime alıp okuduğumu düşüneceksiniz. Kesinlikle hayır! Önce bir kitabım olmasının sevincini yaşamak istiyordum.
İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hala...
Yeryüzünde beni sorguya çekmeyen, bana acı vermeyen bir insan kalmış mıydı hala gerçekten?
Bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.
SatrançStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2020279,3bin okunma
Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor,bekliyor,bekliyordu,düşünüyor,düşünüyor,düşünüyordu,şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu.Yalnız.Yalnız.