Kendi matemini tutan bir ölünün, üzerindeki toprakta açan kırmızı gülleri seyretmesi kadar hayat doluydum. Kardeşlerimin eve gelmesi, ruhumun küf kokulu odalarını bahar rüzgârlarıyla dolduruyor, koyu bir yalnızlığın zehirli tozlarıyla kaplı yorgun göğsüme ferahlık saçıyordu..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Bu dünya bir okul, biz de onun öğrencileriyiz. Her birimiz buradan geçerken bir şeyler öğreniyoruz. Bazı insanlar sevgiyi, nezaketi öğreniyorlar. Diğerleri, korkarım, tacizi ve vahşeti. Ama en iyi öğrenciler, zorluk ve zulümle karşılaştıklarında bundan cömertlik ve şefkat çıkarabilenlerdir. Çektikleri acıları başkalarına yaşatmamayı seçenlerdir. Ve insan ne öğrenirse, mezarına da onu götürür yanında.”