Orhan Aksoy
@H2O1
Öykü ve Roman yazarı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir öyküm, 1980
1980
İsmim Ali. Şeyh Nureddin’e bağlılığıyla mürit, Allah’a bağlılığıyla mümin bir babanın oğlu olarak 1950’de doğdum. Gençliğim, devrimci örgütlerin antikapitalist eylemler yaptığı 1980’lere denk gelir. Anlayacağınız 80 kuşağındanım.
Daha insanların at arabalarıyla yollar teptiği, yaşam alanları güneşin doğup battığı mesafenin gözle görülebildiği yer kadar olan; telefonların, sadece, ağaların veya muhtarların evinde bulunduğu bir zamandı. Hayatı boyunca motorlu taşıtlara binmemiş, onlarla seyahat etmemiş insanlar vardı. Saate de pek lüzum yoktu; sabah, öğle, ikindi ve akşam güneşi hayatımıza yön vermeye yetiyordu.
O zamanlar, şehir hayatı, gençlerin hayallerini süslemeye başlamıştı. Küçük bir dükkân, kalabalıkların akın akın aktığı bir sokakta sadece küçük bir dükkân yeterliydi. Köyün tezek ve saman kokan hayatından kurtulmak için…
Köylü Ali’den şehirli Aliye geçişim hiç de zor olmamıştı. Küçük bir dükkân açmış, takım elbisemle, tezgâhımın arkasından müşterilerimi selamlıyordum. Artık hafız olan babamla, köy köy dolaşıp, taziyelerde Kuran tilaveti dinlememe de gerek kalmamıştı. Güneşin doğup battığı yer arasına sıkışıp dünyadan habersiz yaşamama da…
İş çıkışı, yeni edindiğim arkadaşlarla kafelerde buluşup gündemi konuşuyorduk. Bir gün proleterlerin en az burjuvalar kadar rahat bir yaşam süreceği bir gelecekten ümitvardık. Hem bu, bir hayal de değildi; Karl Marks ve Engels’in bilimsel sosyalizm kuramlarının bir gereği ve sonucu olacaktı. Adalet ve özgürlük, dünyanın akıp gittiği yerdi artık; bizim de hedefimiz buydu…
Bir ara, oturduğum kafeye, meczup sayılabilecek bir adam gelmişti. Kendisini şahsen tanımıyordum ama selam verip masama oturmuştu. Sessizce onu dinlerken o, üstü başı gibi karmakarışık düşüncelerini, herhangi bir sıralama ve sınır