HAKAN DOKUMACI
@HAKANN76
Zehra arkadaşlarına kendini babasız bir çocuk olarak tanıtmıştı. Haysiyet sahibi bir insan
için ailesini inkâr etmek kadar ayıp ve sefil bir şey olamayacağını biliyordu nitekim
babasının kabahati sadece fakirlik ve sefaletinden ibaret ol-42
ACIMAK
sa ondan utanmayacaktı. Bilâkis acıyacak ve sevecekti. Fakat o insanlık için bir yüz karası
idi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendimi kendi ihtiyarımla en basit emellerden zevklerden mahrum ettim. Küçücük bir
çocuk olduğum yaştan beri direndim çırpındım. Bütün bu mahrumiyetlerle bu lekeyi
temizledim sanıyordum. Halbuki ben açık alınla yaşamaya en lâyık bir insa-30
ACIMAK
nım. Bunu söylediğim için beni ayıplamazsınız. Titizliğimi elbette mazur görürsünüz.
Sonra gidişini anlat.
Ardına bakmayışını, bir kez bile olsa merak etmeyişini anlat ona. Bir gün öncesi her şeyimsin dediğin bir insanı, ertesi gün nasıl kimsesiz, yersiz yurtsuz, soluksuz bıraktığını anlat. Sensiz ölürüm dedikten sonra ölmeyip o kelimeleri ona da kullanabilecek kadar düştüğünü anlat. Giderken içinin nasıl da hiç sızlamamış oluşunu anlat. Senin için kendimden vazgeçtiğim o geceyi anlat ona. Ben senin için kendimden vazgeçmişken, senin var sandığın şerefin uğruna benden nasıl vazgeçtiğini anlat. Çaresizliğimi, tükenişimi, her gün öldüm deyip ölemediğimi anlat. Senin bu koskoca sevgiye nasıl ihanet ettiğini anlat. Bensiz öleceğini söyleyip de bensiz nasıl yaşayabildiğini anlat.....
— Acımak… Ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniim.
Evet dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse
başkalarının elemi de bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi
insanlığımızın derecesini öğretir… Fikrimce yalnız doğruluk hastalığı bir hak ve hakikat
meselesi etrafında toplanmak kabiliyeti bir cemiyeti mesut etmeğe kâfi gelemez… Bunun
için acımak birbirimizin feryadını iniltisini duyabilmek de lâzım…