Hacer
@HBLK
25 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
Sorun şu ki insan yeterince uzun yaşadığında, sonunda yaşayacak bir çocukluk kalmıyor geriye.
Sayfa 175
Reklam
Zamanın verdiği bildik bir ders bu. Her şey değişir ve hiçbir şey değişmez.
Sayfa 101
Kafamı nereye çevirsem yalnızlığımla yüz yüze geliyordum. Sık ve kara ağaçlarla dolu bir yalnızlık ormanı. Anladım ki bu dünyanın tek hakikati insanın yalnızlığıdır, ötesini anlamaya çalışanların kalbinde sadece yorgunluk kalır. Didişmeyi bıraktım ve teslim oldum. Ne kadar küçük düşürücü de olsa kendime yenildiğimi kabul ettim. Yalnızlık insanın bu dünyada ödediği ağır bedeldir.
