Hüsna Encu
@HSNE
Switzerland
13 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Bir zamanlar herkese açık bıraktığım kapılar vardı. Gelen geldi, giden gitti; kalan ise yalnızca yorgun bir kalpti.
Şimdi anlıyorum ki insan, en çok kendi kalbinin bekçisi olmalı. Bundan sonra ne sevgim kolayca verilecek ne de güvenim. Çünkü bazı kırgınlıklar insanı sertleştirmez; sadece kime değer vereceğini öğretir.
Ve artık kalbinizi, onu incitmeyecek kadar değer bilenlere emanet edin..
Susalım bayım,” dedi kadın usulca. “Çünkü bazı yaralar konuşunca büyür, ama sessizlikte birbirine yaslanır insanlar. Ben gözlerine bakınca bütün kırgınlıklarımı unutacak gibi oluyorum; sen ise her susuşunda biraz daha uzak bir şehir oluyorsun bana.
Kırılmasına rağmen vazgeçmeyen,
ama en sonunda kendini kaybetmemek için geri çekilmeyi öğrenen bir ben savaşı gördüm..
Ben bütün kalbimle bir kapıyı çaldım…
o kapı hiç kilitli değildi, sadece bana hiç açılmadı şimdilerde anlıyorum.