Her gün daha da uzağa gidiyoruz birbirimizden.
En ağır olanı, mevsimlerden mesafeler ekleniyor aramıza...
Denesen şimdi, geri dönmen kaç yıl sürer ki bana?
Saysam, saymaktan unutacağım adımı!
Kaç uykusuz gece edeceksin ki daha?
Kitabı elime aldığımda ilk sayfalarda öfke doluydum. Bir karanlık vardı ve ben bunu kaldıramam diyordum ama içimde beni çeken bir şey vardı ve devam ettim yolculuğa. İyi ki ettim... öyle ki ben daha önce bi kitap okurken ağlamak istediğimi hatırlamıyorum. Karanlık başladı lakin hiç ummadığım gibi bitti
Ben MasumumKübra Oktay · Gitane Kitap · 2016132 okunma
Ne yazık! Dünyada sedece tek bir varlığı sevmek, onu bütün kalbiyle sevmek ve karşınızdak durup size bakar, cevap verir, konuşurken, sizi tanımadığını fark etmek! Sadece onun tesellisine ihtiyaç duymak ve bunu yapması gerektiğinden habersiz olan tek kişi olduğunu anlamak!
- Marie baban var mı? Diye sordum.
- Evet bayım, dedi.
-peki nerede?
Şaşkın gözlerini bana kaldırdı:
- Ah! Demek bilmiyorsunuz? Öldü.