Htc
@HTCKKLK
Puan vermedi·116 syf.·
2026 24. kitabı
" Benim canım kız kardeşim. Gerçek olamayacak kadar güzel, sarp kayalıklarda bir avuç topraktan fışkıran çiçeğe benzeyen kardeşim. Direnmeyi ondan öğrendim. Birbirimize benzemesek de ikimizin de bu dünyada varoluş sebebimiz aynı. Birbirimize ömür boyu arka çıkmak."
" Yaşayan iki annenin biricik yetim kızıydım. Biri beni de ağzımda sütü kurumamışken evlatlık vermişti, diğeri de beni on üç yaşımda ilk anneme iade etmişti. Ayrılıkların, yalancı ya da gerçeği söylemeyi reddeden akrabaların, mesafelerin kızıydım. Kimin kızı olduğunu artık bilmiyordum. Aslında şimdi bile bildiğim söylenemez."
" " Sen yokken..." diye başlıyordu her olayı anlatmaya, sanki yokluğum bir romanın biten bölümüydü."
"..Ben Arminuta'ydım, geri verilendim. Konuştuğum dil başka bir dildi ve kime ait olduğumu bilmiyordum. Kasaba okulundaki sınıf arkadaşlarıma, hatta Adriana'ya dahi gerçek annelerinin kim olduğunu bildikleri için imreniyordum."