Artık kalkmak istemiyorum
Bir son olsun arzusu değil bu
Düştüğüm yerde bitivermek istiyorum
Fidan vermek dallanıp budaklanmak
Pes etmek değil yorulmak değil bu
Yanlızca daha ilerisini görmek istemiyorum
Ve artık zannıma uymak istemiyorum.
İnsanları en iyi giderken tanırsın diyorlar
Külliyen yalandır.
İnsanları en iyi gelmeleriyle tanırsın
Kimi üç kuruşa kimi şehvete
Gelişlerinden gidişleri çokça bellidir.
Hasretini çektiğim duygulara
Esir edip kendimi
Her anın En lerinde sevmeye
Demli bir çay kırmızılığında
Dumanlı bir ah eşliğinde
Serin bir İstanbul kenar mahallesinde
Bitmesini istemediğim akşamlardayım.