Hem ayrıca, bu dünyada bir zamanlar bir Rembrandt'ın, bir Beethoven'ın, bir Dante'nin, bir Napoléon'un yaşadığı hakkında en ufak bilgisi bulunmayan birinin kendini büyük bir insan sayması son derece kolay değil midir?
Hüzün dolu sessiz bir tebessümdü bu, hani gerçek bir duygunun sonucu değilmiş, sanki onu bir çekmecenin içinde saklıyormuş da ancak zorunlu olduğu anlarda çıkarıyormuş ama sanki tebessümün az kullanılması yüzünden onu normal şekilde kullanmayı unutmuş da hiç benimsemeden kullanıyormuş gibiydi.
Sonra bir farenin kediye tükürmesini sağlayacak miktarda enerji verici, takma-kafaya ve korku durdurucuyla doldurulup salıverilmişlerdi. Profesyonelce ve korkusuzca savaşmışlardı... ama öldüler.