H.tugce

H.tugce
Allah tan korkuyorum diyenlerden bolca bolca korktuğumuz bir zaman
Deli gönül, neyi özler durursun? Acınacak dostun, cananın mı var? Dünya yansa yorganın yok içinde, harap olmuş evin, dükkanın mı var...?
Reklam
Gönül sarayının Bir Tâne'den başka Sultân'ı olursa, Kendi sarayının soytarısı olursun... Unutma!... Satrançta piyon bile, Senin tarafına geçince vezire dönüşüyor...
Ne çok şey öğretir hayat. En çok da direnmeyi. Sonra kimseye çok da güvenmemeyi. Öyle her sıfatı herkese hemen vermemen gerektiğini. Kalabalığın güzelliğini… Yalnızlığın gücünü… Kendi gücünü keşfetmenin en büyük mutluluk olduğunu. Ama en çok da herkese “hiç kimse” olarak bakabilmeyi.... Bazı mevsimlerde güneş var diye aldanmayıp, yanına bir şey almanın gerekliliğini. Yani ihtimalleri. Hayatta her şeyin mümkünlüğünü... Hayat her şeyi yaşayarak paşa paşa öğretiyor İnsana Güzel bir sabaha uyanmak dileğiyle Hayırlı geceler....
Senin neyin var diyene kalbim kırık demeye bile halim yok Öyle kırık dökük işte...
İbni Haldun der ki; Araplar, deveyi yediler, Deveden kıskançlığı ve kini aldılar... Türkler atı yediler, Attan sertliği ve kuvveti aldılar... Frenkler (batılılar) domuzu yediler, Domuzdan pisliği ve deyyusluğu aldılar..